วันที่ 2 กันยายน 2569 สหประชาชาติในประเทศไทย นำโดย นางมิเกลล่า ฟิลแบรย์-สตอรี่ ผู้แทนเลขาธิการสหประชาชาติประจำประเทศไทย เข้าร่วมงาน GCNT Expo 2026 พร้อมด้วย ศาสตราจารย์ ดร.ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม และ นายศุภชัย เจียรวนนท์ นายกสมาคมเครือข่ายโกลบอลคอมแพ็กแห่งประเทศไทย (Global Compact Network Thailand: GCNT) โดยมีผู้แทนจากภาครัฐ ภาคเอกชน และเยาวชนเข้าร่วม GCNT Expo จัดขึ้นเพื่อเสริมสร้างความร่วมมือระหว่างทุกภาคส่วนในการขับเคลื่อนการพัฒนาที่ยั่งยืนของประเทศไทยท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ เทคโนโลยี สิ่งแวดล้อม และสังคม    

นักวิทยาศาสตร์ไทยได้รับการยกย่องจากผลงานวิจัยบุกเบิกด้านโรคเมลิออยโดสิสและการดื้อยาต้านจุลชีพ ซึ่งพลิกโฉมการนำหลักฐานทางจุลชีววิทยามาใช้กำหนดนโยบายสาธารณสุขและช่วยชีวิตคนศ. ดร. นพ.ดิเรก ลิ้มมธุรสกุล ได้รับรางวัลยูเนสโก-คาร์ลอส เจ. ฟินเลย์ ด้านจุลชีววิทยา (UNESCO-Carlos J. Finlay Prize for Microbiology) ประจำปี 2569ซึ่งก่อตั้งขึ้นเพื่อให้เกียรตินักวิทยาศาสตร์ผู้มีคุณูปการดีเด่นด้านจุลชีววิทยาและการประยุกต์ใช้จุลชีววิทยา ศ. ดร. นพ.ดิเรกได้รับการยกย่องจากงานวิจัยบุกเบิกด้านโรคเมลิออยโดสิสและการติดเชื้อดื้อยาต้านจุลชีพ ตลอดจนการเชื่อมโยงหลักฐานทางจุลชีววิทยาเข้ากับระบบงานสาธารณสุข ซึ่งมีส่วนสำคัญต่อการรับมืออย่างเป็นรูปธรรมในระดับท้องถิ่น ระดับชาติ และระดับนานาชาติต่อโรคติดเชื้อแบคทีเรียที่ถูกละเลยและการติดเชื้อดื้อยาต้านจุลชีพแนวทางที่ศ. ดร. นพ.ดิเรกใช้มีทั้งการปรับปรุงการเฝ้าระวัง การวินิจฉัย การรักษา และการป้องกัน โดยให้ความสำคัญทั้งกับงานวิทยาศาสตร์และการอุทิศตนในการทำงานเพื่อสังคม อีกทั้งยังทำงานใกล้ชิดกับบุคลากรทางการแพทย์และผู้กำหนดนโยบายที่มีบทบาทในการเปลี่ยนข้อมูลหลักฐานจากงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์มาสู่การลงมือปฏิบัติจริง"งานวิจัยวิทยาศาสตร์เผยความจริงได้ แต่งานสาธารณสุขเท่านั้นที่จะทำให้ความรู้นั้นเกิดประโยชน์ต่อสังคม เราจำเป็นต้องมีทั้งสองสิ่ง" - ศ. ดร. นพ.ดิเรก ลิ้มมธุรสกุล ทำให้โรคที่มองไม่เห็น กลายเป็นสิ่งที่มองเห็นได้ศ. ดร. นพ.ดิเรกศึกษาค้นคว้าเรื่องโรคเมลิออยโดสิส ซึ่งเป็นโรคติดเชื้อรุนแรงที่มักนำไปสู่การเสียชีวิตโดยมีสาเหตุจากแบคทีเรีย Burkholderia pseudomalleiที่พบในดินและน้ำ โรคนี้ยังคงถูกมองข้ามและไม่ได้ถูกบรรจุไว้ในรายการโรคเขตร้อนที่ถูกละเลยขององค์การอนามัยโลก แม้จะมีการประเมินว่าโรคนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตหลายหมื่นคนต่อปีทั่วโลกศ. ดร. นพ.ดิเรกอาศัยการวิเคราะห์ข้อมูลจากห้องปฏิบัติการจุลชีววิทยาและข้อมูลการเข้ารับการรักษาพยาบาลอย่างละเอียดจากโรงพยาบาลรัฐ 110 แห่งทั่วประเทศไทยและแสดงให้เห็นว่าโรคเมลิออยโดสิสทำให้เกิดการเจ็บป่วยมากกว่า 4,400 กรณีและการเสียชีวิตมากกว่า 1,200 คนต่อปีในไทย ซึ่งประเทศไทยมีห้องปฏิบัติการจุลชีววิทยาในโรงพยาบาลที่ดี และทุกการเสียชีวิตเหล่านี้มีผลเพาะเชื้อยืนยันงานวิจัยระดับโลกชิ้นสำคัญต่อมาของเขาประเมินว่า โรคนี้ส่งผลกระทบต่อผู้คนราว 165,000 คนและทำให้มีผู้เสียชีวิตราว 89,000 คนต่อปีทั่วโลก ซึ่งรวมถึงในหลายภูมิภาคที่ห้องปฏิบัติการจุลชีววิทยาคลินิกยังมีอยู่น้อย การศึกษาต่อเนื่องของเขายืนยันการพบโรคนี้ในหลายสิบประเทศซึ่งเดิมไม่เคยมีรายงานมาก่อน ศ. ดร. นพ.ดิเรกยังแสดงให้เห็นว่าการทำนาโดยไม่สวมอุปกรณ์ป้องกันและการดื่มน้ำปนเปื้อนเป็นสาเหตุสำคัญของการติดเชื้อในหมู่เกษตรกรในประเทศไทยและประเทศกำลังพัฒนาในเขตร้อนอื่น ๆเพื่อเปลี่ยนผลงานวิจัยเหล่านี้ให้เกิดการนำไปใช้จริง ศ. ดร. นพ.ดิเรกได้ทำงานร่วมกับกระทรวงสาธารณสุขและโรงพยาบาลอย่างใกล้ชิด ร่วมสนับสนุนการส่งข้อมูลการเสียชีวิตที่แท้จริงของโรงพยาบาลต้นแบบเข้าไปในระบบการรายงานโรคของกระทรวงสาธารณสุขประเทศไทย และพัฒนาแผนที่โลกเชิงโต้ตอบแบบเปิด ซึ่งกลายเป็นแหล่งทรัพยากรสำคัญสำหรับนักวิจัย บุคลากรทางการแพทย์ และผู้กำหนดนโยบายทั่วโลกที่ทำงานเกี่ยวกับโรคเมลิออยโดสิส จากข้อมูลท้องถิ่นสู่การลงมือปฏิบัติในท้องถิ่นศ. ดร. นพ.ดิเรกยังมีคุณูปการต่อการรับมือกับการดื้อยาต้านจุลชีพ ซึ่งเป็นภัยคุกคามร้ายแรงที่สุดอย่างหนึ่งต่อระบบสุขภาพของโลก อาศัยหลักการ 'ข้อมูลในท้องถิ่นเพื่อการรับมืออย่างเป็นรูปธรรมในท้องถิ่น' ศ. ดร. นพ.ดิเรกได้พัฒนา AMASS ซึ่งเป็นแพลตฟอร์มซอฟต์แวร์ใช้งานง่ายที่ให้ใช้ได้ฟรี ช่วยให้โรงพยาบาลสามารถวิเคราะห์ข้อมูลทางจุลชีววิทยาและข้อมูลการรักษาพยาบาลเพื่อจัดทำรายงานติดตามการดื้อยาต้านจุลชีพได้โดยไม่จำเป็นต้องมีความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง หรือถ่ายโอนข้อมูลผู้ป่วยที่มีความละเอียดอ่อนการช่วยให้โรงพยาบาลเข้าใจภาระของการติดเชื้อดื้อยาต้านจุลชีพภายในสถานพยาบาลของตนเอง ทำให้เครื่องมือนี้ช่วยสนับสนุนการตัดสินใจทางคลินิกได้ดียิ่งขึ้น อีกทั้งทำให้เจ้าหน้าที่ภาครัฐระบุช่องว่างของการติดตามเฝ้าระวัง เสริมสร้างความเข้มแข็งของระบบติดตาม และพุ่งเป้ามาตรการทางสาธารณสุขได้อย่างมีประสิทธิภาพกว่าที่เคย จากหลักฐานทางวิทยาศาสตร์สู่นโยบายสาธารณะเป้าหมายสูงสุดในงานของศ. ดร. นพ.ดิเรก คือการทำให้สังคมมองเห็นขนาดที่แท้จริงของปัญหาโรคติดเชื้อร้ายแรงและการติดเชื้อดื้อยาต้านจุลชีพ เพื่อให้โรงพยาบาลและภาครัฐสามารถตัดสินใจบนพื้นฐานของหลักฐานที่น่าเชื่อถือที่ช่วยชีวิตผู้คนได้ ศ. ดร. นพ.ดิเรกแสดงให้เห็นว่าอุปสรรคที่ขัดขวางการบรรลุเป้าหมายนี้มีมากกว่าการขาดความสามารถหรือความรู้ความเชี่ยวชาญ ข้อเสนอแนะของเขาไม่ได้จำกัดอยู่เพียงการเพิ่มศักยภาพของห้องปฏิบัติการเท่านั้น แต่ครอบคลุมไปถึงการเสริมสร้างความเข้มแข็งของระบบข้อมูลของห้องปฏิบัติการทางจุลชีววิทยา ร่วมกับระบบข้อมูลของโรงพยาบาล การที่แพทย์ควรมีการส่งตรวจเพาะเชื้ออย่างเป็นประจำตามความเหมาะสม การปรับปรุงวิธีปฏิบัติในการรักษา การปฏิรูปมาตรการเชิงกฎระเบียบ และการสนับสนุนโรงพยาบาลในการให้บริการทางจุลชีววิทยาผ่านกลไกทางการเงินที่ยั่งยืนงานของศ. ดร. นพ.ดิเรกไม่ได้จำกัดอยู่เพียงในห้องปฏิบัติการ ศ. ดร. นพ.ดิเรกร่วมงานกับกระทรวงสาธารณสุขของไทยและโรงพยาบาลอีกมากกว่า 100 แห่ง และก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงต่อนโยบายระดับชาติในด้านโรคเมลิออยโดสิสและการดื้อยาต้านจุลชีพ ในปัจจุบัน โรงพยาบาลในไทยและประเทศอื่น เช่น กัมพูชา อินเดีย และอินโดนีเซีย นำเครื่องมือและวิธีการของศ. ดร. นพ.ดิเรก มาใช้งาน ช่วยให้ชุมชนและระบบสาธารณสุขสามารถนำข้อมูลของตนเองไปใช้ในการรับมือโรคติดเชื้อที่เป็นภัยคุกคามสำคัญได้อย่างเป็นรูปธรรมเกี่ยวกับรางวัลรางวัลยูเนสโก-คาร์ลอส เจ. ฟินเลย์ ด้านจุลชีววิทยามอบให้แก่บุคคล สถาบัน องค์กรนอกภาครัฐ หรือหน่วยงานอื่นที่สร้างคุณูปการโดดเด่นด้านจุลชีววิทยาและการประยุกต์ใช้จุลชีววิทยาผ่านงานวิจัยและการพัฒนา รัฐบาลคิวบาและยูเนสโกมุ่งหวังส่งเสริมงานวิจัยและการพัฒนาในด้านจุลชีววิทยาผ่านรางวัลนี้ ผู้ได้รับรางวัลนี้จะได้รับเงินรางวัล 10,000 ดอลลาร์สหรัฐพร้อมใบเกียรติบัตรข้อมูลเพิ่มเติมUNESCO-Carlos J. Finlay Prize for MicrobiologyGet to know the previous Prize laureatesLearn about UNESCO’s expertise in basic sciencesเผยแพร่ครั้งแรกที่ UNESCO

การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเกิดจากก๊าซเรือนกระจกที่มนุษย์ปล่อยสู่ชั้นบรรยากาศ โดยเฉพาะคาร์บอนไดออกไซด์จากการเผาเชื้อเพลิงฟอสซิล และก๊าซมีเทนจากภาคเกษตรกรรม เชื้อเพลิงฟอสซิล และของเสีย โลกเพิ่งผ่าน 11 ปีที่ร้อนที่สุดเท่าที่เคยบันทึกมา และนักวิทยาศาสตร์คาดว่าอุณหภูมิเฉลี่ยรายปีจะเกินขีดจำกัด 1.5 องศาเซลเซียสของความตกลงปารีสในไม่กี่ปีข้างหน้า ภารกิจเร่งด่วนคือจำกัดการเกินขีดนี้ให้สั้นและต่ำที่สุด — เพราะทุกเศษเสี้ยวขององศามีความหมาย ก๊าซเรือนกระจกที่ห่มคลุมโลกจะกักเก็บความร้อนจากดวงอาทิตย์ไว้บนโลก ซึ่งทำให้เกิดภาวะโลกร้อนและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ในปัจจุบันภาวะโลกร้อนกำลังเกิดขึ้นเร็วมากกว่าครั้งใดที่เคยมีการบันทึกในประวัติศาสตร์ ขณะที่อุณหภูมิที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาทำให้สภาพภูมิอากาศแปรปรวนและส่งผลกระทบอย่างมากต่อความสมดุลของธรรมชาติ และจะก่อให้เกิดความเสี่ยงมากมายต่อมนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ บนโลก  การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเกิดจากอะไร ▼  1. กิจกรรมของมนุษย์ได้ทำให้ชั้นบรรยากาศ มหาสมุทร และพื้นโลกร้อนขึ้น ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วและเป็นวงในบริเวณกว้างทั้งในชั้นบรรยากาศ มหาสมุทร ภาคพื้นที่เป็นหิมะและน้ำแข็ง รวมถึงชีวมณฑล 2. ระบบภูมิอากาศของโลกระดับกำลังเผชิญการเปลี่ยนแปลงในระดับที่ที่กำลังเกิดขึ้นกับระบบภูมิอากาศของโลกเช่นนี้ไม่เคยมีมาก่อนในช่วงหลายร้อยจนถึงหลายพันปี การเปลี่ยนแปลงหลายอย่างต้องใช้เวลาจำนวนมากไม่สามารถกลับคืนสู่สภาพปกตินานนับร้อยจนถึงพันปีกว่าที่จะกลับสู่สภาพเดิมได้ โดยเฉพาะกับมหาสมุทร พืดน้ำแข็ง และระดับน้ำทะเลทั่วโลก 3. การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เกิดจากการกระทำของมนุษย์ส่งผลกระทบไปทั่วทุกภูมิภาคมีหลักฐานมากขึ้นเรื่อย ๆ ที่แสดงให้เห็นความเชื่อมโยงกับคลื่นความร้อนที่รุนแรง ฝนตกหนักความแห้งแล้ง และพายุหมุนเขตร้อน 4. อุณหภูมิพื้นผิวโลกจะเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องจนถึงช่วงกลางศตวรรษเป็นอย่างน้อย หากเราไม่ลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกยังไม่ลดลงจนถึงระดับที่เหมาะสมให้เหลือน้อยที่สุดในไม่กี่ศตวรรษข้างหน้า ภาวะโลกร้อนจะมีอุณหภูมิสูงขึ้นเกิน 1.5 องศาเซลเซียส หลังจากนั้นผลกระทบด้านสภาพภูมิอากาศจะยิ่งรุนแรงขึ้น 5. เมื่อยิ่งโลกร้อนขึ้น การเปลี่ยนแปลงของระบบภูมิอากาศก็จะมากขึ้นตามไปด้วย ไม่ว่าจะเป็นความร้อนสุดขั้วที่เกิดขึ้นบ่อยและรุนแรงขึ้น คลื่นความร้อนในมหาสมุทร ฝนตกหนัก ความแห้งแล้งทางการเกษตรและระบบนิเวศน์ในบางภูมิภาคประสบภัยแล้ง อัตราส่วนการเกิดพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรง ตลอดจนปริมาณการลดลงของน้ำแข็งในทะเล หิมะปกคลุม และชั้นดินเยือกแข็งคงตัวบริเวณขั้วโลกเหนือที่ลดลง 6. ภาวะโลกร้อนที่อย่างต่อเนื่องจะส่งผลให้วัฏจักรของน้ำทั่วโลกเปลี่ยนแปลงทวีความรุนแรง ผลที่ตามมาคือวัฏจักรนี้และแปรปรวนมากขึ้น รวมถึงเปลี่ยนแปลงปริมาณฝนช่วงมรสุมและความรุนแรงของเหตุการณ์เกี่ยวกับน้ำและความแห้งแล้งก็จะทวีคูณขึ้น 7. เมื่อมีการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์มากขึ้น ความสามารถของมหาสมุทรและผืนดินในการจะดูดซับและชะลอการสะสมของก๊าซนี้ในชั้นบรรยากาศจะลดได้น้อยลง 8. หากเมื่อภาวะโลกร้อนทวีความรุนแรงต่อไป ทุกภูมิภาคจะพบความเปลี่ยนแปลงของปัจจัยที่จะส่งผลกระทบต่อด้านสภาพอากาศก็จะยิ่งรุนแรงมากขึ้นในทุกภูมิภาค เมื่ออุณหภูมิเพิ่มขึ้นเป็นปัจจัยเหล่านี้จะส่งผลในวงกว้างขึ้นที่ 2 องศาเซลเซียส ปัจจัยเหล่านี้จะขยายตัวกว้างขึ้นเมื่อเทียบกับ 1.5 องศาเซลเซียส และผลกระทบจะยิ่งกว้างมากขึ้นเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น 9. แม้ว่าการพังทลายของพืดน้ำแข็ง การเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันของกระแสน้ำการไหลเวียนของน้ำในมหาสมุทร อย่างฉับพลัน และอุณหภูมิที่เพิ่มสูงขึ้นเกินกว่าระดับที่คาดคะเน อาจจะไม่เกิดขึ้นแต่ก็ใช่ว่าผลกระทบเหล่านี้จะเป็นไปไม่ได้ 10. เราสามารถแก้ไขการควบคุมภาวะโลกร้อนที่เกิดจากฝีมือมนุษย์ด้วยการต้องทำโดยการจำกัดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์สะสม และลดให้ปริมาณสุทธิเหลือศูนย์เป็นอย่างน้อย นอกจากนี้ยังต้องลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกอื่น ๆ เช่น ก๊าซมีเทน ให้เหลือน้อยที่สุดด้วย 11. หากสามารถลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกให้เหลือน้อยหรือน้อยมากได้ ภายในเวลาไม่กี่ปี เราจะได้เห็นความเปลี่ยนแปลงในผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นกับระดับความเข้มข้นของก๊าซเรือนกระจกและละอองลอย รวมถึงคุณภาพอากาศภายในไม่กี่ปี และจะเห็นความเปลี่ยนแปลงแตกต่างของอุณหภูมิพื้นผิวโลกในระยะเวลาประมาณ 20 ปี แหล่งที่มา: อ้างอิงจากผลการศึกษาและการคาดคะเนจากรายงาน Climate Change 2021: The Physical Science ของ IPCC (คณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ) ดาวน์โหลด PDFㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ   สาเหตุของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ▼  การผลิตพลังงาน  การผลิตพลังงานไฟฟ้าและพลังงานความร้อนโดยการเผาไหม้เชื้อเพลิงฟอสซิลก่อให้เกิดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั่วโลกในปริมาณมาก พลังงานไฟฟ้าส่วนใหญ่ยังคงผลิตมาจากการเผาไหม้ถ่านหิน น้ำมันหรือก๊าซ ซึ่งจะปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และก๊าซไนตรัสออกไซด์ออกมา ก๊าซทั้ง 2 ชนิดนี้เป็นก๊าซเรือนกระจกที่มีอานุภาพในการห่มคลุมโลกและดักเก็บความร้อนจากดวงอาทิตย์ พลังงานไฟฟ้าที่ใช้กันทั่วโลกมีประมาณ 1 ใน 4 ส่วนเท่านั้นที่ผลิตจากพลังงานลม พลังงานแสงอาทิตย์ และแหล่งพลังงานหมุนเวียนอื่น ๆ โดยพลังงานเหล่านี้ปล่อยก๊าซเรือนกระจกหรือมลพิษออกสู่อากาศเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลย ซึ่งตรงกันข้ามกับเชื้อเพลิงฟอสซิล การผลิตสินค้า กิจกรรมในภาคการผลิตและอุตสาหกรรมก่อให้เกิดก๊าซเรือนกระจก ส่วนใหญ่มาจากการเผาไหม้เชื้อเพลิงฟอสซิลเพื่อให้ได้พลังงานสำหรับการผลิตสินค้าต่าง ๆ เช่น ปูนซีเมนต์ เหล็ก โลหะ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ พลาสติก เสื้อผ้า และอื่น ๆ การทำเหมืองแร่และอุตสาหกรรมอื่น ๆ รวมถึงอุตสาหกรรมก่อสร้างก็ปล่อยก๊าซเรือนกระจกออกมาเช่นกัน เครื่องจักรที่ใช้ในกระบวนการผลิตมักใช้พลังงานจากถ่านหิน น้ำมัน หรือก๊าซ วัสดุบางอย่าง เช่น พลาสติก ก็ทำมาจากสารเคมีที่ได้มาจากแหล่งเชื้อเพลิงฟอสซิล อุตสาหกรรมการผลิตเป็นหนึ่งในภาคส่วนที่มีการปล่อยก๊าซเรือนกระจกมากที่สุดทั่วโลก  การตัดไม้ทำลายป่า ในแต่ละปี พื้นที่ป่าประมาณ 75 ล้านไร่ถูกทำลาย การตัดไม้ทำลายป่าเพื่อทำไร่หรือทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์หรือเพื่อจุดประสงค์อื่น ๆ ก่อให้เกิดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก เพราะต้นไม้ที่ถูกตัดจะปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่มันดูดซับเอาไว้ออกมา การตัดไม้ทำลายป่าจึงเป็นการลดขีดความสามารถของธรรมชาติในการกักเก็บก๊าซเรือนกระจกไม่ให้ออกสู่ชั้นบรรยากาศ การตัดไม้ทำลายป่า การทำเกษตรและการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการใช้ที่ดิน มีส่วนทำให้เกิดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั่วโลกถึง 1 ใน 4 การคมนาคมขนส่ง รถยนต์ รถบรรทุก เรือ และเครื่องบินส่วนใหญ่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานจากเชื้อเพลิงฟอสซิล การขนส่งจึงกลายเป็นสาเหตุหลักของการปล่อยก๊าซเรือนกระจก โดยเฉพาะอย่างยิ่งก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ยานพาหนะบนท้องถนนปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูงที่สุดเพราะเครื่องยนต์แบบสันดาปภายในต้องอาศัยการเผาไหม้ของผลิตภัณฑ์ที่ได้จากปิโตรเลียม เช่น น้ำมันเบนซิน ตามมาด้วยเรือและเครื่องบิน ปริมาณการปล่อยมลพิษของภาคการขนส่งคิดเป็นเกือบ 1 ใน 4 ของการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่เกี่ยวข้องกับการใช้พลังงานทั่วโลก และการใช้เชื้อเพลิงของภาคการขนส่งก็มีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า การผลิตอาหาร การผลิตอาหารทำให้เกิดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ก๊าซมีเทน และก๊าซเรือนกระจกอื่น ๆกิจกรรมอื่นที่เกี่ยวข้องกับการผลิตอาหารก็เช่นกัน เช่น การตัดไม้ทำลายป่าและแผ้วถางที่ดินเพื่อทำการเกษตรและทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ กระบวนการย่อยอาหารของวัวและแกะ การผลิตและการใช้ปุ๋ยและมูลสัตว์การใช้พลังงานสำหรับเครื่องมือทางการเกษตร และเรือประมงส่วนใหญ่ก็มักใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล ทั้งหมดนี้ทำให้การผลิตอาหารเป็นปัจจัยหลักอย่างหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ นอกจากนี้ บรรจุภัณฑ์อาหารและการกระจายสินค้าอาหารก็ก่อให้เกิดก๊าซเรือนกระจกเช่นกัน การใช้พลังงานในอาคารบ้านเรือน อาคารพาณิชย์และอาคารที่พักอาศัยใช้พลังงานไฟฟ้ามากกว่าครึ่งหนึ่งของพลังงานที่ใช้ทั่วโลก ตราบใดที่เรายังคงใช้ถ่านหิน น้ำมัน และก๊าซธรรมชาติในการทำความร้อนและความเย็น อาคารบ้านเรือนก็จะเป็นแหล่งปล่อยก๊าซเรือนกระจกในปริมาณมหาศาลต่อไป ความต้องการใช้พลังงานในการทำความร้อนและความเย็นนั้นเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจากการที่ผู้คนจำนวนมากขึ้นมีเครื่องปรับอากาศใช้ การใช้ไฟฟ้าที่มากขึ้นเพื่อแสงสว่าง เครื่องใช้ไฟฟ้า และอุปกรณ์เชื่อมต่อต่างก็มีส่วนในการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่เกี่ยวข้องกับการใช้พลังงานในอาคารบ้านเรือนที่สูงขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา การบริโภคที่มากเกินไป บ้านและการใช้พลังงานในบ้าน การเดินทาง สิ่งที่คุณรับประทาน และสิ่งที่คุณทิ้ง ทั้งหมดล้วนมีส่วนในการปล่อยก๊าซเรือนกระจก เช่นเดียวกับการบริโภคสินค้าต่าง ๆ เช่น เสื้อผ้า อุปกรณ์อิเลกทรอนิกส์ และพลาสติก การบริโภคภายในครัวเรือนคือแหล่งปล่อยก๊าซเรือนกระจกขนาดใหญ่ของโลก รูปแบบการใช้ชีวิตของเราก็มีผลกระทบอย่างมหาศาลต่อโลก และประชากรที่ร่ำรวยที่สุดต้องรับผิดชอบมากที่สุด กล่าวคือ ประชากรโลกที่ร่ำรวยที่สุดซึ่งมีอยู่เพียงร้อยละ 1 ปล่อยก๊าซเรือนกระจกมากกว่าร้อยละ 50 ของประชากรโลกที่ยากจนที่สุด  ผลกระทบต่อประเทศไทยและโลกคืออะไร ▼  อุณหภูมิสูงขึ้น เมื่อความเข้มข้นของก๊าซเรือนกระจกเพิ่มสูงขึ้น อุณหภูมิพื้นผิวของโลกก็จะเพิ่มสูงตามไปด้วยเช่นกัน เกือบทุกภูมิภาคบนโลกต้องเผชิญกับคลื่นความร้อนมากขึ้นในขณะที่วันซึ่งอากาศร้อนก็มีจำนวนเพิ่มขึ้น ปี 2020 เป็นปีที่อากาศร้อนที่สุดในประวัติการณ์ อุณภูมิที่สูงขึ้นจะทำให้เกิดโรคและความเจ็บป่วยอันเนื่องมาจากความร้อน และทำให้การทำงานหรือการเดินทางลำบากขึ้น ไฟป่าก็จะเกิดง่ายขึ้นและลุกลามเร็วกว่าเดิม อุณหภูมิในบริเวณขั้วโลกเหนือสูงขึ้นด้วยความเร็วอย่างน้อย 2 เท่าของค่าเฉลี่ยทั่วโลก พายุรุนแรงขึ้น การเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิส่งผลต่อปริมาณฝน โดยทำให้เกิดพายุที่รุนแรงขึ้นและถี่ขึ้น เกิดน้ำท่วม ดินถล่ม สร้างความเสียหายแก่บ้านเรือนและชุมชน คิดเป็นมูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์สหรัฐ ภัยแล้งสาหัสขึ้น หลายภูมิภาคเริ่มขาดแคลนน้ำ ความแห้งแล้งจะยิ่งทำให้พายุฝุ่นและพายุทรายรุนแรงมากขึ้นจนอาจพัดพาทรายปริมาณหลายพันตันข้ามทวีปได้เลย ทะเลทรายที่ขยายตัวทำให้พื้นที่ในการเพาะปลูกลดลง ผู้คนมากมายไม่มีน้ำดื่มน้ำใช้เพียงพอต่อการดำรงชีวิต น้ำทะเลร้อนและสูงขึ้น มหาสมุทรต้องดูดซับความร้อนส่วนใหญ่อันเกิดจากภาวะโลกร้อน ส่งผลให้น้ำแข็งละลายและระดับน้ำทะเลสูงขึ้น ซึ่งถือเป็นภัยต่อชุมชนริมชายฝั่งและบนเกาะต่างๆ นอกจากความร้อน มหาสมุทรยังต้องดูดซับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ไม่ให้ขึ้นไปบนชั้นบรรยากาศ จนทำให้น้ำทะเลเป็นกรดและเป็นอันตรายต่อสัตว์ทะเล สิ่งมีชีวิตสูญพันธุ์ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเป็นภัยต่อการอยู่รอดของสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ ทั้งบนบกและในน้ำ ยิ่งอุณหภูมิสูงขึ้น ภัยธรรมชาติก็ยิ่งรุนแรงขึ้น ไม่ว่าจะไฟป่า สภาพภูมิอากาศที่สุดขั้ว หรือการแพร่กระจายของแมลงศัตรูพืชและโรคระบาด  สิ่งมีชีวิตบางชนิดอาจย้ายถิ่นอาศัยเพื่อความอยู่รอด ในขณะที่บางชนิดก็ไม่สามารถทำได้ ขณะนี้ โลกกำลังสูญเสียสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ต่าง ๆในอัตราที่เร็วกว่าช่วงเวลาใด ๆ ที่เคยบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ถึง 1,000 เท่า สิ่งมีชีวิตกว่า 1 ล้านชนิดเสี่ยงที่จะสูญพันธุ์ภายในไม่กี่ทศวรรษข้างหน้า อาหารขาดแคลน สภาพอากาศที่แปรปรวนและรุนแรงซ้ำเติมปัญหาความอดอยากและภาวะทุพโภชนาการ ตลอดจนสร้างความเสียหายต่อการประมง การเพาะปลูก และปศุสัตว์ เพราะความร้อนทำให้แหล่งน้ำแห้งและพื้นที่ทุ่งหญ้าสำหรับเลี้ยงสัตว์ลดลง มหาสมุทรที่เป็นกรดมากขึ้นสร้างความเสียหายต่อทรัพยากรทางทะเลที่ใช้หล่อเลี้ยงผู้คนหลายพันล้านคน การเปลี่ยนแปลงของหิมะและน้ำแข็งในบริเวณขั้วโลกเหนือส่งผลกระทบอย่างหนักต่อปริมาณอาหารที่มาจากการเลี้ยงปศุสัตว์ การล่าสัตว์ และการประมง ความร้อนที่สูงยังทำให้ปริมาณน้ำและทุ่งหญ้าสำหรับเลี้ยงสัตว์หดหาย กระทบต่อปริมาณพืชผลและปศุสัตว์ ปัญหาสุขภาพ การเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศทำให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บมากขึ้น เช่น โรคมาลาเรีย ส่งผลให้ผู้คนเจ็บป่วยเสียชีวิตจำนวนมากจนระบบสุขภาพไม่อาจรองรับได้ ส่วนในพื้นที่ที่ไม่สามารถเพาะปลูกหรือหาอาหารได้เพียงพอ ผู้คนก็ต้องเผชิญผลเสียต่อสุขภาพในด้านอื่นด้วย เช่น ความอดอยากและภาวะทุพโภชนาการ  ความยากจนและการพลัดถิ่น การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเป็นตัวกระตุ้นปัจจัยที่นำไปสู่ความยากจน เช่น อุทกภัยที่สร้างความเสียหายแก่ชุมชนแออัดในตัวเมือง บ้านเรือน ตลอดจนชีวิตของผู้คน และความร้อนที่เป็นอุปสรรคต่อการทำงานกลางแจ้ง ภัยพิบัติที่เกิดจากความร้อนทำให้ในแต่ละปีมีผู้คนต้องพลัดถิ่นถึง 23 ล้านคน และอีกนับไม่ถ้วนต้องเผชิญความยากจน 

กรุงเทพฯ 22 มิถุนายน 2569 - ในวาระครบรอบ 80 ปีการเป็นสมาชิกสหประชาชาติ ประเทศไทยเน้นย้ำความมุ่งมั่นในการเสริมสร้างความร่วมมือพหุภาคี ภายใต้แนวทางคำมั่นเพื่ออนาคต (Pact for the Future) พร้อมผลักดันเยาวชนและอนุชนรุ่นหลังเป็นศูนย์กลางของการพัฒนาที่ยั่งยืนและการรับมือกับความท้าทายในวันข้างหน้า อาทิ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจ และเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วนายเชษฐพันธ์ มากสัมพันธ์ รองปลัดกระทรวงการต่างประเทศ กล่าวต่อผู้นำเยาวชนกว่า 300 คนในการประชุม “80 Years of Thailand and the UN: Country Level Engagement on Pact for the Future Implementation” ณ ศูนย์การประชุมสหประชาชาติ กรุงเทพฯ ที่รัฐบาลไทยและสหประชาชาติร่วมเป็นเจ้าภาพ ว่า วาระครบรอบ 80 ปีเป็นโอกาสสำคัญในการทบทวนแปดทศวรรษแห่งความร่วมมือ พร้อมมองไปข้างหน้าสู่ความท้าทายและโอกาสที่เยาวชนและอนุชนรุ่นหลังต้องเผชิญ"ตลอด 80 ปีที่ผ่านมา ประเทศไทยเป็นหุ้นส่วนที่แน่วแน่ของสหประชาชาติในการส่งเสริมสันติภาพ การพัฒนาที่ยั่งยืน และศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ การจะนำเจตนารมณ์ของ 'คำมั่นเพื่ออนาคต' ไปสู่การปฏิบัติให้เกิดผลสัมฤทธิ์ ต้องอาศัยความร่วมมือที่เชื่อมโยงวาระระดับโลก เข้ากับการดำเนินงานในระดับพื้นที่ พร้อมเปิดพื้นที่ให้เยาวชนมีบทบาทอย่างมีความหมายในการร่วมกำหนดอนาคตที่ยั่งยืน ครอบคลุม และพร้อมรับมือกับความท้าทายในวันข้างหน้า" นายเชษฐพันธ์ กล่าวนางมิเกลล่า ฟิลแบรย์-สตอเร่ ผู้แทนเลขาธิการสหประชาชาติประจำประเทศไทย แสดงความยินดีกับวาระสำคัญนี้ พร้อมเน้นย้ำถึงคุณค่าของความร่วมมือพหุภาคีในการรับมือกับความท้าทายระดับโลก ตลอดจนสนับสนุนให้เยาวชนเข้ามามีส่วนร่วมกำหนดทิศทางความสัมพันธ์ระหว่างประเทศไทยกับสหประชาชาติในก้าวต่อไป"ความเป็นหุ้นส่วนตลอด 80 ปีระหว่างประเทศไทยกับสหประชาชาติ เป็นบทพิสูจน์ถึงความสำเร็จจากความร่วมมือระหว่างประเทศและความมุ่งมั่นร่วมกันเพื่อความก้าวหน้า แต่อนาคตจากนี้คือสิ่งที่เราต้องกำหนดร่วมกัน การผลักดันพันธกรณีระดับโลกให้เกิดผลสัมฤทธิ์ที่เป็นรูปธรรม จะต้องอาศัยความเป็นหุ้นส่วนที่เข้มแข็งจากทั้งภาครัฐ เอกชน ประชาสังคม และชุมชน และที่สำคัญที่สุดคือ ต้องอาศัยพลัง ความคิดสร้างสรรค์ และความเป็นผู้นำของเยาวชน" นางมิเกลล่า กล่าวนายเธมบา กาลัว ผู้อำนวยการฝ่ายขับเคลื่อนคำมั่นเพื่ออนาคต สำนักงานเลขาธิการสหประชาชาติ นำเสนอภาพรวมความก้าวหน้าการดำเนินงานในระดับโลกของคำมั่นฯ และภาคผนวก ได้แก่ คำมั่นด้านดิจิทัลระดับโลก (Global Digital Compact) และปฏิญญาว่าด้วยอนุชนรุ่นหลัง (Declaration on Future Generations) พร้อมย้ำพันธกิจของคำมั่นฯ ในการเปิดพื้นที่ให้เยาวชนมีส่วนร่วมในกระบวนการตัดสินโดยคำนึงถึงคนรุ่นหลัง และการผลักดันเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนให้สอดคล้องกับวาระของประเทศ"การตัดสินใจของเราในวันนี้ไม่ได้กระทบแค่คนที่อยู่ในห้องนี้ แต่ยังกำหนดอนาคตของโลกที่คนรุ่นหลังจะได้รับสืบทอดไป" นายเธมบา กล่าว "เยาวชนคือผู้ที่มีบทบาทในวันนี้ การมีส่วนร่วมในการตัดสินใจจึงเป็นเรื่องสำคัญเพื่อการกำหนดอนาคตของพวกเขาเองและของสังคมด้วย"การประชุมนี้ จัดขึ้นโดยกระทรวงการต่างประเทศ สหประชาชาติในประเทศไทย และสำนักงานเลขาธิการสหประชาชาติ รวบรวมตัวแทนเยาวชน ผู้กำหนดนโยบาย ภาคเอกชน ภาคประชาสังคม และภาคีเครือข่าย โดยนางหลิน หยาง รองเลขาธิการบริหารคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติสำหรับเอเชียและแปซิฟิก (United Nations Economic and Social Commission for Asia and the Pacific: UN ESCAP) กล่าวต้อนรับผู้เข้าร่วม พร้อมเน้นย้ำบทบาทของความร่วมมือระดับภูมิภาคและการมีส่วนร่วมของเยาวชน ภายในงาน มีการจัดเวทีเสวนาแนะแนวอาชีพทางการทูต นิทรรศการของกรมองค์การระหว่างประเทศและกรมความร่วมมือระหว่างประเทศ (Thailand International Cooperation Agency: TICA) รวมถึงการนำเสนอโครงการด้านการพัฒนาที่ยั่งยืนจากหน่วยงานสหประชาชาติ ได้แก่ International Organization for Migration (IOM), United Nations Development Programme (UNDP), United Nations Human Settlements Programme (UN-HABITAT), United Nations Children’s Fund (UNICEF) และ United Nations Volunteers (UNV)นับตั้งแต่เข้าร่วมสหประชาชาติในปี พ.ศ. 2489 ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางระดับภูมิภาคสำหรับความร่วมมือระหว่างประเทศในด้านสันติภาพ ความมั่นคง การพัฒนา และงานด้านมนุษยธรรม ปัจจุบัน กรุงเทพฯ เป็นหนึ่งในที่ตั้งของสำนักงานสหประชาชาติที่ใหญ่เป็นอันดับต้นๆ ของโลก